Saalbach 2017


Wegens omstandigheden binnen de familie kon ik dit niet eerder publiceren, een hoop was al geschreven maar de gebeurtenissen hebben er voor gezorgd dat ik dit niet af kon maken.

Na twee jaar afwezigheid was het weer zover, mei 2016 konden we weer boeken naar ons favoriete skigebied. Maar dat niet alleen ook konden we weer ons favoriete verblijf boeken, het Residence Saalbach in Saalbach. Net als in 2013 en 2015 gingen we dus naar het Skicircus Saalbach Hinterglemm Leogang Fieberbrunn, we wisten wat ons te wachten stond.
Was het in 2013 nog alles nieuw maar toen we weer naar huis gingen wisten we het zeker, hier komen we terug. En dat deden we in 2015. In 2013 hadden we nog geluk dat we buiten de schoolvakanties konden, in 2015 moesten we in de voorjaarsvakantie richting het skicircus. De kosten waren er en dat wisten we, maar dat namen we voor lief. Waar we naar toe gingen was voor ons alles waard.

Toen we weer vertrokken in 2015 wisten we weer zeker, dit was zeker niet de laatste keer .Na ons uitstapje in 2016 naar Winterberg, in januari en februari was het rond mei weer tijd om te boeken. Het complex waar we zitten is nogal gewild, dus moesten we er snel bij zijn. De vakanties in Winterberg waren leuk maar meer niet, er was geen uitdaging zeker niet voor een hele week. Maar ook vonden wij de skipassen in Winterberg heel duur, een dagkaart is net zo duur als in Saalbach zo rond de €50,- per dag. Maar het gevoel dat je aan het skiën was vergoede veel maar niet alles. Dus het boeken van ons volgende reis naar Saalbach daar keken we naar uit.

Residence SaalbachReis weer geboekt

Het was mei en de reis was weer geboekt, de locatie en verblijf was bekend en de voorpret was geweldig. Ik werkte toen nog bij USG Engineering en niks zou de voorpret bederven, we gingen langzaam aan kijken of er nog wat moest aangeschaft worden of vervangen. De dagen, weken en maanden verstreken de reis kwam dichterbij, en toen werd het eind oktober. Mijn manager kwam langs en vertelde mij dat als de RuG geen werk meer voor mij had  ze mij met een regeling eruit wilde hebben. Ik kreeg na een paar weken een document met een mooi bedrag.

Ik wist dat Vodafone de dienstverlening en mijn werk overnam, dus had ik al snel contact men hen. Alles liep op rolletjes ik zou per 1-1-2016 niet meer bij mijn oude werkgever in dienst zijn en per deze datum weer aan het werk zijn bij Vodafone/LCC. Dat liep allemaal wat anders en ook kwam de reis dichterbij, inmiddels zat ik werkloos thuis. Iets wat ik 20 jaar lang niet heb meegemaakt, uiteindelijk kwam op 9 januari het verlossende woord. Ik kon vanaf 16 januari weer aan het werk bij Vodafone/Experis, mooier kon niet.

Vanaf dag een wist men bij Vodafone en de Universiteit, waar ik nog steeds werk, dat ik vanaf 18 februari een week lang op wintersport zou gaan, niemand vond dat een probleem. Er gebeurde van alles, en uiteindelijk was het vijfdag 17 februari en alles stond klaar voor vertrek.

Eindelijk we gaan naar Saalbach Hinterglemm

Het was vrijdag 16:30 uur mijn werkdag zat erop en de vakantie was begonnen, nog een aantal uren en dan gingen we weer naar het FANtastische Saalbach Hinterglemm. We zouden rond 23:00 uur vertrekken, maar dat werd een uur later. Niet erg we hebben alle tijd, en met onze nieuwe TomTom wisten we dat files uitgesloten was. De rit in het donker was in het begin te doen, maar namate we allemaal moe werden kreeg ik het zwaar. Uiteindelijk zijn we bij even na Würzburg gestopt (voor de 4e keer) en niet voor een sanitaire stop, we moesten tanken en wat koffie e.d. ging er wel in. Dus werd het een wel verdiende lange pauze, we moesten toen nog 478km.

Na ca 45 minuten waren we weer fit genoeg voor de overige 478km, inmiddels werd het licht wat ten goede kwam aan de vermoeidheid. Iedereen was nu goed wakker en dus werd er veel gepraat, de typische voorpret. Nog steeds verliep de reis voorspoedig met dank aan onze nieuwe TomTom, de filemelding werd via onze iPhone opgehaald dus moesten we nog wel een buitenlandbundel aanschaffen voor vertrek. We gingen van Würzburg richting Ingolstadt en dan naar het grote knooppunt München.

Terwijl iedereen de ring van München bleef volgen werden wij een andere richting opgestuurd, er was een fikse file op de ring en wij hadden daar geen last van. De enige onthoudt was tussen de ring München en de afslag bij Rosenheim om zo de grensovergang bij Küfstein gaan, het was langzaam rijdend verkeer. Iedereen ging richting Küfstein maar wij en nog een paar reden door richting Salzburg, deze weg reden we ook in 2015 en wisten waar we langs gingen. Terwijl iedereen de drukte in ging richting Küfstein, gingen wij naar Inzell en zo richting Saalbach Hinterglemm.

Rustig en een schitterende route.

Na een rit van 13 uur wat inclusief de vele pauzes en tanken is kwamen we rond 13:00 uur aan bij ons verblijf, vooral de laatste 30 minuten voelde als thuiskomen. Eenmaal het Glemmtal in was iedereen in opperste stemming, behalve Sem. Deze jongen van 8 was een beetje eigenwijs, dus toen we eenmaal de Glemmtal in reden viel meneer weer in slaap.

Maar we waren er weer.

Dag een: zaterdag 18 februari

We kwamen dus rond 13:00 uur aan het voelde vertrouwd en we parkeerde de auto pal voor ons verblijf, dit is in het centrum van Saalbach aan het eind van de winkelstraat. Waardevolle spullen even uit de auto gehaald en dan het complex in, uiteraard was onze kamer nog niet klaar maar we konden ons wel alvast inchecken. Daarna snel Vida het cafe/restaurant in onder het complex, even wat drinken en bijkomen. Na een uur kregen we al onze pasjes en dergelijke, het leeghalen van de auto kon beginnen. Deze was snel leeg en kon de auto de garage in, de hele week hebben we deze niet meer nodig. Skies lagen in de lockers inclusief de schoenen, en alles koffers en de rest lagen weer op hun plek in het appartement die we al twee keer eerder hadden.

Kortom het was weer thuiskomen.

Het was een koude dag maar wel met een heerlijke zonnetje, er was sneeuw gevallen dus kriebelde het. Nadat we ons hadden omgekleed was het even langs de supermarkt en de tourismusverband (plaatselijke VVV), ik had het geluk dat ik een 6 daagse skipas had gekregen. Nog even de piste op met een slee, en was het alweer tijd voor ons avond eten en de vermoeidheid sloeg toe dus op tijd naar bed. Dag een was voorbij en dat was een lange dag die begon op vrijdagochtend, ik had nog wel 3 uur geslapen maar was toch zeer zwaar. De volgende keer een overnachting.

Dag twee: zondag 19 februari

De dag brak aan en we gingen ons klaarmaken, om 10 uur naar de skiles van Sem dus moest er ontbijt gehaald worden. Net als de afgelopen jaren ging ik met nog iemand richting de Spar voor eten en andere dingen voor het ontbijt, inclusief frisse nieuws. De Spar was dicht maar de bakker niet, vers brood gehaald en ontbijten.

Daarna was het richting het verzamelpunt voor de skischool, zoonlief ging weer een week lang een hoop leren. Daarna was het dag papa, mama en mona, wij liepen richting ons verblijf en ik werd de pistes “opgeschopt”.

De eerste dag ging ik richting Leogang, de vorige keer was dit al een wens. Dus deze wens ging al op dag een in vervulling. Het werd een FANtastische rit van 34km waarin ik 5.760 vert. m. aflegde en kwam rond 13:15 uur aan in Leogang. Als je ooit in het Skicircus kom is een tochtje richting Leogang echt een must. Mooie pistes tussen de bomen, met veel afwisseling maar ook schitterende pistes waar alles wit is. Mooie uitzichten en een hoop sneeuw puur genieten.

Na 275 minuten plezier was het uiteindelijk 16:30 en de laatste uur was het met zoonlief de piste af, en daarna was het richting het appartement. Eten en even na genieten, en dag twee was voorbij.

19-02-2017

 

Dag drie: Maandag 20 februari

De dag begon weer zoals iedere dagen in Saalbach, naar de Spar ontbijt halen en dergelijke en vervolgens zoonlief naar skiles.

Vandaag was het niet anders.

Deze dag was een tocht naar Hinterglemm, via de Schattberg richting het dal van Hinterglemm. Daar nog een paar pistes gepakt, waarbij ik uiteindelijk minder km’s geskied heb dan de dag ervoor. Het was net als de zondag een schitterende dag, veel zon en lekker qua temperatuur. Maar we wisten dat het de komende dagen slecht kon gaan verlopen, maar desondanks was het genieten.

20-02-2017.png

Dag vier: Dinsdag 21 februari

Dag 4 was aangebroken dat betekende weer eerst richting de supermarkt voor het ontbijt, daarna was het weer klaarmaken. Zoonlief naar les en ik ging de piste weer op, het was een dag met veel neerslag. Neerslag was in de ochtend in de vorm van motregen, maar snel werd het echt regen behalve boven de 1500 m. Op de wintersportsite waar ik ook voor schrijf vertelde onze weerman al het volgende.

Morgen helaas, en ik wou echt dat ik er wat anders van kon maken, maar vrijwel overal de hele dag regen onder de 1500 meter. Er valt 10 tot 14mm regen, 20 tot 25mm in Voralberg en de regio rondom de Hochkonig. Droog blijft het in het uiterste Zuiden tegen Slovenië aan.

In de hogere dalen boven de 1500m,  zoals Lech, Konigsleiten en Obertauern, sneeuwt het gewoon de hele dag.  Hier valt morgen 15 tot 25cm sneeuw. Een prachtige aanwitting !

En dat kwam uit….

Het was het begin van 24 uur regen, we vreesden het ergste. En kijkend naar de afgelegde aantal kilometers was het ook niet leuk op de pistes, eigenlijk was het te gevaarlijk zoals mening in het dorp zeiden. Op tijd van de piste en even tot rust komen, meer kon niet. Balen natuurlijk maar wat kan je er tegen doen, hopen dat het morgen nog goed komt. Op FANtastischOostenrijk.nl schreef ik op locatie al een blog hierover, Saalbach Hinterglemm na 24 uur regen. Een zwaar verregende dag kwam uiteindelijk op haar eind, eten en even rustig in de  kamer zitten en hopen dat de pistes nog te doen zijn de volgende dag.

Dag vijf: Woensdag 22 februari

Het was de day after en de dag begon goed, de zon scheen en het was droog. Ons gebruikelijke ritueel ging weer van start, nadat zoonlief weer naar zijn klas was voor zijn skiles ging ik maar eens richting Hinterglemm. Begon vanaf de Bernkogelbahnen kwam uiteindelijk uit in het meest uiterste puntje van het skigebied nog voorbij Hinterglemm, een tip was dat ik maar eens moest kijken bij de Spieleck bekend van de Wallegalm. En ondanks de bijna 24 uur regen was ik aangenaam verrast de pistes lagen er TOP bij, ik was inmijn nopjes. Alleen in het dal heeft het sneeuw het heel zwaar gehad, maar dat was op de hoger gelegen pistes niet te zien. Eenmaal boven Hinterglemm in de buurt van de Spieleck was het genieten geblazen. Daarna richting de Zwölferkogel waar het op de toppen gewoon FANtastisch was, na een klein rondje Saalbach Hinterglemm was het tijd om weer terug te gaan richting het dal van Saalbach. Rond 15:00 uur zal zoonlief aankomen bij de Turm6er, altijd leuk om dit te zien al die kinderen die met veel plezier en verhalen de piste afkomen.

De dag waar ik bang voor was werd een geweldige dag.

 

Zoals je ziet was het kaiserswetter en het sneeuw wat nog steeds top, maar ook was het redelijk rustig behalve op de Zwölferkogel. Op de top ging het nog wel maar hoe lager je ging hoe drukker en daarmee ook hoe slechter de kwaliteit van het sneeuw. Maar dat deerde me eigenlijk niet de kwaliteit was zo goed op veel plekken, tijdens mijn ronde die dag had ik een aardig beeld wat goed was en wat niet.

De pistes die er toen nog top bij lagen waren:

  • Zwölferkogel alle pistes, enkele stukken iets minder door drukte
  • Schattberg
  • Dalafdalingen Hinterglemm
  • Jausern afdaling
  • Pistes 19, 20, 22 & 22a
  • Bernkogel boven in.

De pistes waar het toen heel wat minder was waren:

  • Kohlmais vanaf het middenstation, vooral de blauwe afdaling richting dorp
  • Pistes 27, 28, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 38 & 39

De Kohlmais is altijd aan het eind van de dag slecht zeker in het hoofdseizoen, daar stond ik niet raar van te kijken. Maar het was een FANtastische dag, de dag sloten we weer af met ons avondeten, een warme douche en dan uitrusten en nagenieten. Maar voordat we uiteindelijk onder de douche gingen en slapen gingen we nog naar de avondpiste in Hinterglemm, dit is leuk maar die avond waren er een aantal die niet tegen de drank konden. Er hing een zeer vervelende sfeer, dus was het na twee keer de (korte) afdaling te hebben gedaan tijd om terug te gaan, de bus hadden we gemist dus werd het een taxi.

Dag zes: Donderdag 23 februari

Het was alweer donderdag en nog steeds was het droog, het zonnetje kwam er weer bij maar het zou wel een hele warme dag worden. weer het ritueel namelijk ontbijt halen en ontbijten, zoon naar de skischool brengen en daarna de piste op. Dit keer wilde vrouw en zusje de Bernkogel op, ze waren tot nu toe alleen op de Kohlmais geweest en met name de eerste helft. ALs je de Kohlmaisbahn pakt en dan uitstapt bij het middenstation, dat was de piste waar ze zo af en toe op zaten. Maar 90% was het bij de Turm6er.

Maar nu wilden ze het eerste stuk van de Bernkogel bedwingen, na wat moet in gepraat te hebben gingen we dan eindelijk de gondel in. Na een aantal minuten stonden we bij het bergstation van de Bernkogelbahn, na wat bekijken gingen de dames rustig aan hun afdaling beginnen. Ik bleef nog rustig boven en filmde hun gang naar beneden. Na een tijd was het tijd om even na te genieten, ze hadden een angst overwonnen. Hierna ging ik weer alleen de piste op, en de dames gingen hun eigen gang. Maar het was een dag die verkeerd af kon lopen voor mij, bij de Polten was er een stuk wat lekker rustig was, ik skiede daar met een paar mensen. Voor mij skiede een jongen van rond de 10 jaar die redelijk de snelheid er in had, maar dat ging fout en ik moest hard in de ankers en ging ook hard onderuit. Mijn ski sneed in mijn been, maar gelukkig beschermde mijn broek mijn been. Maar toch had ik schaafwonden en last van mijn knie, maar ook zat er een snee in mijn broek. Maar gelukkig was er met de jongen niks, uiteraard de schrik van de harde val. Dat ik schaafwonden had en last van mijn knie had ik niet in de gaten, pas toen ik weer in de lift zat en mijn adrenaline niveau weer naar beneden was voelde ik dat mijn been en knie niet ongehavend er uit gekomen was.

Ik had heel veel pijn dus was de dag voor mij voorbij, snel naar het appartement, maar de stukken dat ik moest skien was het heel pijnlijk. Eenmaal in het appartement de schade opgenomen, een schaafwond op mijn kuit en in mijn knieholte pijnlijke plekken. Had toen mijn broek nog niet gezien, zag het pas toen ik in bad ging. Het was nog een dag dus een nieuwe broek was niet nodig, zaterdag zal deze broek achter blijven in Saalbach. Heel jammer want de vel gele O’Neill broek zat me heerlijk.

Het bad deed me goed en hopelijk zal een goede nachtrust dit ook doen, dag zes was voorbij.

Dag zeven: Vrijdag 24 februari

Het was alweer vrijdag wat ging de week snel voorbij, een week van extremen. in het begin was het koud toen 24 uur regen en warm. De vrijdag verliep koud en met heel veel sneeuw, het dumpte die dag echt. Dat hat effect op de sneeuwkwaliteit en de drukte op de piste. Het was ook de dag van het af skiën van zoonlief, altijd aan het eind van de week gaan alle klassen een “wedstrijd” houden. De ochtend was grauw en het sneeuwde hard, maar zoonlief had er heel veel zin in, hij had mijn GoPro Hero 3+ Black mee op een harnas. Hij wilde die “wedstrijd” filmen.

Na de wedstrijd was zoonlief moe en wilde nog wel skien maar iets anders was ook wel lekker vond hij, dus was sleeën en het dorp in dan werd het die dag voor hem. En ik werd de piste weer op gestuurd, en ondanks dat ik pas vanaf het middaguur echt een ronde kon maken heb ik toch een leuke tocht kunnen maken. Weer richting Hinterglemm en uiteindelijk weer rond 15:00 uur terug. De pijn in de knie was er nog wel, maar kon hier mee leven. Het was wel oppassen en rustig aan doen, maar het bad en de rust van de dag ervoor heeft veel goeds gedaan.

De laatste dag eindigde met een mooi tocht op een forse deken met poeder, gevolgd door uiteten bij Mango’s en uitbuiken in de kamer. Op tijd naar bed en ons klaar maken voor de terugreis, een week wintersport is weer teneinde wat ging het weer snel.

Dag acht: Zaterdag 25 februari

De dag van de terugreis een week is weer voorbij, wat ging het weer snel. Het was een koude morgen dat leverde mooie plaatjes op. Een hoop mensen zijn al in de nacht of heel vroeg in de morgen vertrokken.  Het zou heel druk worden in Oostenrijk en Duitsland. Voor de mensen die terug reden naar Nederland viel het wel mee, andersom was het een echte chaos rond München. Zelfs de binnendoor wegen waren erg druk.

De terugreis verliep voorspoedig, onze nieuwe TomTom leidde ons in Oostenrijk al om de files rond Kufstein heen, en ondanks de drukte vooral op de heenweg hadden wij genaast van de files. De reis ging binnendoor naar München daarna richting Stuttgart, daarna richting Würzburg en Kassel. Eenmaal bij Kassel was het nog een paar uur en rond 8 uur in de avond waren we weer thuis. Alles liep perfect, maar er was een dieptepunt een Oekrainsche chauffeur die even de A7 voor Rasthof Hasselberg Ost wilde oversteken, het gevolg was dat een gezin hem aanreed. De man heeft het niet overleeft, erger nog het gezin zit met een trauma en de auto is total-loss. Dit resulteerde ook nog in een kilometers lange file op deze A7 tussen Homberg en Kassel

De voorjaarsvakantie zat erop, we “moeten” weer een jaar werken voordat we weer richting FANtastisch Oostenrijk kunnen en genieten van het witte goud. Maar nagenieten konden we niet, vanaf de maandag stond ons leven op de kop, maar dat in een ander blog.

 

 

 

 

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s