Queen biografie 2 : De jaren 70


1970 – 1972
Freddie veranderde zijn achternaam in Mercury en de naam van de band in Queen.
John Deacon werd gevraagd om auditie te doen als bassist na vier tijdelijke bassisten.

In februari 1971 kwam John als vierde bandlid bij Queen.
De band repeteerde onvermoeibaar en had verschillende kleine optredens in Imperial College, waar ze repeteerden voor goede vrienden.
Toen werd Queen aangeboden om een nieuwe opnamestudio te testen, genaamd De Lane Lea. Hiervoor in ruil mocht de band gratis demo tapes maken. Ze hadden een opname, uitgave en managerscontract getekend in 1972 bij Trident en gedurende dat jaar kregen ze 60 Pond per week betaald.
Queen kreeg de zogenaamde "down time" van de Trident Studios, waar ze begonnen te werken aan hun eerste album.

1973
In 1973 tekenden Trident en EMI  een opnamecontract voor Queen en juli van dat jaar werd het eerste album Queen uitgebracht. De band kregen een aanbod om in het voorprogramma van Mott The Hoople te spelen. Het begon in november 1973 en het werd door veel mensen gezegd dat Queen tijdens die toer meer was dan alleen maar een suporting act.

1974
In maart van 1974 werd Queen II uitgebracht. Het album zou eigenlijk al eerder worden uitgebracht maar er was een printfout op de hoes van het album en de band stond er op dat die eerst gecorrigeerd werd. Nog steeds in maart van dat jaar begon Queen aan hun eerste toer door Groot Brittannië als hoofdact in Blackpool.
In April ging de band voor het eerst op toer door de U.S.A. als support act van Mott The Hoople. Maar in mei kreeg Brian tijdens de toer te maken met hepatitis en de band moest de rest van de optredens afzeggen. Het werk aan het derde album begon zonder Brian en met heel veel hulp van Roy Thomas Baker. Uiteindelijk voelde Brian zich goed genoeg om de studio in te gaan en zijn gitaarpartijen in te spelen, hoewel hij nog steeds erg ziek was en regelmatig de badkamer opzocht.
Maar uiteindelijk was Sheer Heart Attack klaar en werd uitgebracht in november. Het was een grote hit aan beide zijden van de Atlantische Oceaan en toen kreeg men in de gaten dat Queen een band was waar terdege rekening mee moest worden gehouden.

1975
In januari vertrok Queen naar de U.S.A. voor hun eerste toer als hoofdact. De kaartverkoop was zo overweldigend, dat de band meer shows moest toevoegen, soms wel 2 shows op een dag in een plaats. Er waren shows die moesten worden afgezegd omdat Freddie een serieus probleem had met zijn stem. Maar hij deed zoveel mogelijk shows als enigszins mogelijk, ondanks negatieve het advies van de artsen.
In januari had Queen zich ook verzekerd van de diensten van de advocaat Jim Beach om te onderhandelen voor de band om onder de contracten van Trident uit te komen, daar de band van mening was dat Trident niet de ondersteuning verleende die Trident zou moeten verlenen en de band was hier erg ongelukkig mee.
Hun eerste Canadese optreden was op 2 april in Edmonton, waarbij support act Kansas ook nog even mee speelde. In april ging Queen ook voor het eerst naar Japan. Toen de band daar aankwam op het vliegveld waren er meer dan 3000 fans om de band te begroeten. Dit kwam doordat Sheer Heart Attack op dat moment nummer 1 stond in Japan. In mei kreeg Freddie een Ivor Novello Award aangeboden door het Songwriters Guild voor het nummer Killer Queen.
In juni begon Queen te werken aan hun nieuwe album. De banden met Trident waren in augustus eindelijk verbroken, tot opluchting van de band. Dit resulteerde in een nieuw managment deal in september met John Reid.
Toen de band besloot om Bohemian Rhapsody uit te brengen in 1975 vertelde iedereen dat het veel te lang was voor een single en nooit een hit kon worden met een lengte van 5′ 55". Maar Freddie gaf een kopie van het nummer aan zijn vriend en London DJ Kenny Everett, waarbij hij vertelde dat het voor hem persoonlijk was en dat hij het nummer niet mocht uitzenden. Maar natuurlijk deed Kenny dat wel en draaide het nummer 14 keer in 2 dagen!!!
Vanaf toen draaide ieder belangrijk radiostation het nummer, van de eerste tot de laatste seconde. Het was een enorme hit en had Queen geplaatst als DE band van het tijdperk.
De video voor de single, geregiseerd door Bruce Gowers die gebruik maakte van ideeen van de band zelf, is gekenmerkt als het begin van het videotijdperk. De single stond in Groot Brittannië voor een onwaarschijnlijke 9 weken op nummer 1.Het album was voor die tijd een van de duurste albums ooit opgenomen, maar toen A Night At The Opera werd uitgebracht in november was het meteen een massale hit en leverde de band hun eerste platina plaat op.
Freddie had een logo ontworpen voor het eerste Queen album, dat nu was bijgewerkt en werd gebruikt als cover voor A Night At The Opera. Het nu wereldberoemde logo bevat de sterrenbeelden van de afzonderlijke bandleden; 2 elfen als Virgo, een krab voor Cancer en 2 leeuwen voor de 2 Leos. De party voor de introductie van het album was in de exclusieve Opera Bar in London’s Colosseum Theatre.

1976
In januari kreeg Freddie weer een Ivor Novello Award, nu voor Bohemian Rhapsody. Ook gingen ze in januari naar de U.S.A. voor hun derde Amerikaanse toer en de toer duurde tot en met maart. Hierna vloog men meteen door naar Japan waar weer een uitzinnige menigte de band binnen haalde. Op dit moment stonden alle 4 de albums in Engeland in de top 20, wat voorheen nog nooit vertoond was. Ze toerden zeer uitgebreid door Japan en vlogen daarna door naar Australië. Hun toer Down Under begon in de Perth Entertainment Centre.Ze vlogen terug naar Groot Brittannië en begonnen te werken aan hun volgende album. De opnames werden echter onderbroken door een korte toer door Groot Brittannië.
Op 18 september Queen besloot dat ze dank je wel wilden zeggen tegen de trouwe schare fans en werd dus in een extravagante stijl een enorm groot podium gebouwd in Hyde Park te London voor een gratis concert. Het aantal toeschouwers wordt geraamd op tussen de 150.000 en 200.000. Tot dan toe het grootste toeschouwersaantal waarvoor Queen had gespeeld. Tot op heden is er nooit meer zo’n groot aantal toeschouwers geweest in Hyde Park.A Day At The Races werd uitgebracht in december. De band bezocht een speciale paardenrace in Kempton Park om het album te promoten. In de "Day At The Races Stakes" een speciaal door EMI gesponsorde race, de bandleden wedden alle vier op hetzelfde paard zonder het van elkaar te weten, en het paard won ook nog de race.
Vijf dagen voor de release van het album had EMI minstens 500.000 voorinschrijvingen ontvangen. Dit was de grootste order die EMI ooit had ontvangen.

1977
Het jaar was 4 dagen oud en Queen was alweer onderweg naar de U.S.A. om te oefenen voor de volgende U.S.A. toer. De toer duurde van januari tot en met medio maart in de U.S.A. en Canada. Roger besloot om aan het einde hiervan een solosingle op te nemen en betaalde deze uit zijn eigen portemonnee. Het werd de single "I Wanna Testify"/ "Turn On The TV" en werd uitgebracht in augustus.
In mei vloog Queen naar Stockholm (Zweden) om te starten met een uitgebreide Europese toer. Hun concert in London’s Earl Court bevatte de "Crown lighting rig". Hij was 16.50 meter breed, 7.93 meter hoog en hij woog ongeveer 2270 kilogram. Het koste de band 5.000 pond sterling.
In oktober werden fanclub leden gevraagd mee te werken aan een videoclip. We Are The Champions werd gefilmd in de New London Theatre. Na de opnames bleef de band op het podium en speelde een concert om dank je wel te zeggen tegen de fans die waren komen opdagen en zo hard hadden meegewerkt.
In oktober kreeg de band weer een award en wel de Britannia Award voor de Top British Single, Bohemian Rhapsody natuurlijk.
Queen bracht News Of The World uit op 28 oktober. De cover was een tekening die Roger had gezien van science fiction artiest Kelly Freas. Roger vroeg hem of hij het erg vond als Queen die tekening als cover voor hun nieuwe album gebruikte.
In november ging de band weer naar de U.S.A. om te oefenen voor de opkomende toer. Voor de eerste keer stonden de financien het toe om een privévliegtuig te charteren, het maakte het leven on the road een stuk comfortabeler. De toer begon op 11 november, hun tweede Amerikaanse toer van dat jaar. Ze waren alloemaal net op tijd terug om de kerst met eigen familie te vieren.
Tijdens deze kerst werd We Will Rock You in Frankrijk na 12 weken van de eerste plaats in de hitlijst verstoten door … We Are The Champions.

1978
In februari besloot Queen om hun eigen management structuur op te zetten. Ze scheidden van John Reid. Een korte toer door Europa begon in april, opnieuw in Stockholm. In juli begon de band met de opnamen voor een nieuw album in Montreux (Zwitserland) en in Frankrijk. Het was de eerste keer dat ze buiten Groot Britannië gingen opnemen.
Als publiciteitsstunt voor de nieuwe single, Bicycle Race, huurde de band het Wimbledon Stadium en 50 naakte modellen reden hun eigen Bicycle Race!!! De originele hoes voor de singlen liet de naakte achterkant van een van de meisjes zien, maar vanwege de publieke reakties in sommige landen, moesten er slipjes overheen getekend worden.
Een nieuwe toer door de U.S.A. en Canada volgde in oktober. Op 10 november werd het nieuwe album Jazz uitgebracht. De hoes was zo gemaakt zodat er een uitvouwbare poster van de naakte fietsenrace kon worden bijgevoegd, maar de Amerikanen lieten dit niet toe. Er werd daar een folder bijgevoegd zodat de fans de poster achteraf konden bestellen. De party om het album te promoten werd gehouden in New Orleans (USA).
De band was zelf de gastheer van de party en had uitnodigingen gestuurd naar zowel EMI, de Europese platenmaatschappij, en Elektra, de Amerikaanse platenmaatschappij. Het feestje was kompleet over de top met modderworstelaars, topless serveersters en nog meer vreemde en wonderbaarlijke karakters. De Noord Amerikaanse toer eindigde eind december en de band vloog terug naar Groot Britannië voor kerstmis te vieren.

1979
In januari was het alweer gedaan met de rust want toen vloog de band naar Europa. De toer begon in Hamburg (Duitsland). In maart waren ze in de Mountain Studios te Montreux neergestreken om te werken aan hun live album. De band vond de rust in Montreux zo fijn en hield van de studio, dat de band besloot om de studio te kopen.
Toen David Richards vroeg aan Freddie waarom ze de studio hadden gekocht en wat ze van plan waren met de studio had Freddie gezegd: "dump it in de lake dear!".
De band vloog in april naar Japan voor nog meer toeren. In juni benaderden ze de All England Lawn Tennis Club en vroegen of ze het centre court van Wimbledon mochten gebruiken voor een concert. Uiteraard werd dit geweigerd.
Het eerste live album van de band, Queen Live Killers, werd uitgebracht in juni 1979. Het was een album dat werd uitgebracht vanwege de enorme vraag naar een live album.
Queen werd dit jaar ook benaderd om de muziek te schrijven voor een science fiction film genaamd Flash Gordon. Toen het idee voor het eerst werd besproken met de producer van de film, Dino De Laurentiis, vroeg hij eenvoudig "who are the Queens?". De band ging akkoord om aan de muziek te werken, en begon in juni in München.
Aan het eind van het jaar begon Queen aan een kleine toer door Engeland, beter bekend als The Crazy Tour. Het betrof hier illustere zalen zoals Tiffany’s in Purley, The Lewisham Odeon, Alexandra Palace en als finale The Hammersmith Odeon. Queen was een van de vele bands die optraden in The Hammersmith Odeon om geld in te zamelen voor de stervende bevolking van Kampuchea.
Gedurende deze toer de tourmanager van de band, Gerry Stickels, zakte backstage in elkaar en werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Gerry was sinds 1976 bij Queen op iedere toer (en heeft sindsdien iedere toer gedaan).

Advertenties

Een gedachte over “Queen biografie 2 : De jaren 70

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s